Johan Olthof toont trots zijn lintje. Grappend: "Ik kan het nu niet opspelden, dat mag alleen op een colbertje." Foto: Louise Mastenbroek
Johan Olthof toont trots zijn lintje. Grappend: "Ik kan het nu niet opspelden, dat mag alleen op een colbertje." Foto: Louise Mastenbroek (Foto: )

Johan Olthof als lid in de Orde van Oranje Nassau

Louise Mastenbroek

Johan Olthof is, ter gelegenheid van zijn 25-jarig jubileum als koster van het St. Antonius Ziekenhuis, benoemd tot lid in de Orde van Oranje Nassau. Johan doet al 38 jaar vrijwilligerswerk. Hij is altijd bij de kerk betrokken geweest en het ziekenhuis kwam daarbij.

VREESWIJK - Gevraagd naar het verschil voor een koster in een kerk en een ziekenhuis legt Johan uit: "In de kerk gaat het er toch wat formeler aan toe, de pastoor kijkt meer mee. In de kerk ben je ook door de week bezig." En dan lachend: "In het ziekenhuis heb je geen uitvaarten en trouwerijen. Ik ben er eigenlijk altijd. De diensten zijn oecumenisch en iedere week is er een ander koor." Het bezoekersaantal per week blijkt nogal wisselend. Het Antonius was lang de plek van zwaar zieken, die waren niet in staat naar de dienst te komen. "Nu zien we vooral de 'lange liggers', mensen op een afdeling van Zorgspectrum die soms maanden op overplaatsing moeten wachten.", vertelt Johan. "Hele clubs komen er dan. Pas nog kwamen twee dames, die inmiddels ergens anders verblijven, een zondag terug. Waar ze echter niet op gerekend hadden dat ze niet konden blijven mee-eten. Ze hadden de taxi pas om half drie besteld. Het geeft de mensen afleiding en de koffie na afloop is ook mooi. Vrijwilligers zagen daar erg tegen op, die waren bang voor zielige verhalen. Maar dat gebeurt helemaal niet, mensen willen even niet met ziek zijn bezig zijn." De functie van de koster omvat verschillende taken: collectebeheer, delen van de communie, het geluid voor de piano en de koren moet geregeld zijn en de koffie moet worden klaar gezet. Het krijgen van een lintje was een grote verrassing voor Johan. Onder valse voorwendselen werd hij meegetroond naar het ziekenhuis, daar zaten mensen van de kerk, uit het ziekenhuis, de kaartclub en de familie klaar. Toen ging een lampje branden. Als ik wegga, ligt er een envelop op de deurmat. Van de Commissaris van de Koning. Johan snijdt de envelop netjes open: 'Van harte gefeliciteerd met deze benoeming, wij hopen dat u de versierselen met trots zult dragen.'

Meer berichten