Foto:

Vuurwerkstress

De afgelopen week kon ik in onze buurt genieten van een kort en prachtig siervuurwerk vergezeld van enkele klappen. Een discussie op Facebook volgde en wat blijkt, de 'boefjes' zijn al sinds begin oktober actief. Trillende huizen, gestreste honden en het stikstofprobleem kwamen voorbij.

De afgelopen jaren moesten wij met ons, inmiddels overleden, angstig viervoetertje Nieuwegein ontvluchtten, totdat hij te doof werd om nog bang te zijn. Nu hebben wij een vakantiehuisje in de Eifel, in het dorp Waxweiler. De eerste jaarwisseling vielen we van de ene verbazing in de andere. Het vuurwerk wordt daar gewoon verkocht vanuit de 'graaibakken' in de supermarkten. Je zou denken dat er dan ook veel meer vuurwerk over de toonbank gaat. Dat valt erg mee. In onze streek wordt enkel siervuurwerk afgestoken van 12 uur 's nachts tot ongeveer 10 voor half 1. Daarna is het weer een jaar lang stil. Waarom kan het daar wel en hier niet?

En dus is de discussie handhaven of verbieden weer gaande. Ik neig naar beiden. Het allergrootste probleem vormen het veel te zware consumenten- en het illegale vuurwerk. Verbied het zware consumentenvuurwerk zodat iedereen die zich wel aan de wet wil houden, alleen nog maar heel licht siervuurwerk koopt. En breid de vuurwerkvrije zones langzaam uit. De politie kan zich dan blijven focussen op het bestrijden van illegale vuurwerk.

Maar waarom zou je al die vervuilende rotzooi niet in één keer verbieden, hoor ik je denken. In Apeldoorn doen ze het ook. Ik denk dat de 'boefjes' die actief zijn in het illegale circuit, dat blijven doen simpelweg omdat de pakkans minimaal is. Als je dus enkel de mensen 'straft' die wel altijd netjes legaal vuurwerk afsteken, omdat het je niet lukt om het echte probleem aan te pakken, dan vrees ik dat meer mensen hun kont tegen de krib gaan gooien, omdat er een traditie om zeep geholpen wordt. De vervuiling zal blijven. Dan liever de weg van de geleidelijkheid.

Renée Blom

Meer berichten