Jonge makers brengen eigen stuk op de planken
Luna Kaleas
Nieuwegein - Wat begon als een groep vrienden die elkaar wekelijks ontmoet, groeide in enkele maanden uit tot een volwaardige cabaretvoorstelling. Onder de naam The Crowd Goes Mild bracht een groep jonge makers hun eerste eigen productie Like & Subscribe op de planken in Bibliotheek Nieuwegein. Acteur Thierry van Rooijen (17) en regisseur Sophie van Eck (19) vertellen over het maakproces en de betekenis van de voorstelling.
De oorsprong van de groep ligt bij eerdere theaterlessen bij DE KOM. Toen die stopten, besloten enkele spelers elkaar toch te blijven zien. “We spraken gewoon elke woensdag af”, vertelt Sophie. “Zonder plan, gewoon om weer te spelen en improviseren. We misten dat toch.” Dat vrijblijvende karakter veranderde toen de groep via Bibliotheek Nieuwegein een repetitieplek aangeboden kreeg. “Binnen korte tijd konden we daar terecht. Toen dachten we: misschien kunnen we hier echt iets mee.”
De voorstelling Like & Subscribe ontstond niet vanuit één vast idee, maar groeide geleidelijk. Door improvisaties en opdrachten ontstonden losse scènes, die later werden samengebracht. Het resultaat is een cabaretvoorstelling over internetcultuur en YouTube, met een verhaallijn over een vriendengroep die samen een kanaal begint, maar merkt dat het plezier langzaam plaatsmaakt voor druk en verwachtingen. “Dat thema kwam eigenlijk vanzelf”, legt Thierry uit. “We zijn opgegroeid met internet en YouTube, dus daar zit veel herkenning en humor in.” Volgens Sophie gaf dat onderwerp ook ruimte om te experimenteren. “Omdat het zo dichtbij onszelf ligt, konden we er veel van onze eigen ideeën en humor in kwijt.”
Voor beiden betekende het project meer dan alleen een voorstelling maken. Zonder docent of begeleiding lag de verantwoordelijkheid volledig bij de groep zelf. “Normaal heb je iemand die zegt wat werkt en wat niet”, vertelt Sophie. “Nu moesten we dat zelf ontdekken. Dat was spannend, maar ook heel leerzaam.”
Opvallend is dat de voorstelling vrijwel zonder budget tot stand kwam. Met minimale middelen – “zes stoelen en een laptop”, aldus Thierry – werd een stuk van uiteindelijk anderhalf uur gemaakt. Juist die eenvoud gaf volgens Sophie vrijheid. “We konden alles maken wat we wilden, zonder beperkingen.”
De voorstelling trok ongeveer vijftig bezoekers en werd enthousiast ontvangen. Voor de groep is dat al een belangrijke beloning. “Dat mensen lachen en meeleven, dat is het mooiste”, zegt Thierry. Sophie vult aan: “We kregen zelfs reacties dat mijn vrienden op de eerste rij zo hard aan het lachen waren dat mensen ons niet konden verstaan.”
De groep werkt inmiddels aan nieuwe plannen, mogelijk met een sterker doorlopend verhaal. Maar de kern blijft hetzelfde. “Het begon gewoon met vrienden die samen iets wilden doen. En dat willen we blijven doen.”