Nieuwegeiner Ad Cornelisse (71) gaat kapot aan verkeersdrempel: ‘Ik zou het niet erg vinden als mijn leven nu eindigt’

Nieuwegein - Een verkeersdrempel verziekt sinds vorig jaar het leven van Ad en Pien Cornelisse van de Prinsessenweg 123. Vrachtverkeer en te hard rijdende personenauto’s veroorzaken zulke zware schokgolven dat hun woning langzaam uit elkaar begint te vallen, vrezen ze. De oplossing ligt voor de hand: verlaag die drempel of haal hem weg. De gemeente ziet daar geen reden toe.

Aan tafel zit een gebroken man, geestelijk en lichamelijk kapot. Ad Cornelisse (71) heeft vannacht weer amper geslapen. “Ik zou het niet erg vinden als mijn leven nu eindigt”, zegt de grootvader van zeven kleinkinderen, af en toe vechtend tegen de tranen. Heftige woorden, maar hij meent het, bezweert hij. Zijn echtgenote Pien is dan al het huis uitgevlucht; het verhaal over de impact op hun leven van de nieuwe, hogere verkeersdrempel in hun straat grijpt haar te veel aan.

Ad en Pien gaan kapot aan de gevolgen van die drempel, die in de zomer van 2024 voor en naast hun huis is aangelegd in het kader van een herinrichting van de naastgelegen Dr. Buurmanstraat. Een verkeerskundige ingreep bedoeld om passerend verkeer tot snelheidsvermindering te dwingen, maar voor de twee bewoners van het hoekhuis op de Prinsessenweg zijn de gevolgen rampzalig.

Aardbeving

Dat merken ze voor het eerst in de vroege ochtend van 8 juli 2024, als de drempel er net drie dagen ligt. Ad en Pien schrikken wakker als een vrachtwagen de drempel neemt. Hun hele huis schudt. “Het voelde als een aardbeving”, blikt Ad terug.

Het is de opmaat van een ontwikkeling die hun leven sindsdien verziekt: schokken en bevingen die hun huis doen schudden, hen op de gekste tijden wakker maken, scheuren veroorzaken in hun woning en hen doen vrezen dat hun huis - of in ieder geval de gevel - zomaar zou kunnen instorten. Het plezier waarmee ze altijd in hun door de milieubewuste Ad zelf energiezuinig verbouwde woning hebben gewoond, is naar de knoppen. Dat zijn naaste buren geen of amper hinder ondervinden van de verkeersdrempel wijt Ad aan de kelder die hij eigenhandig - “maar geheel volgens de bouwvoorschriften” - naast zijn huis heeft gebouwd.

Ad, gepensioneerd bouwkundige, zoekt contact met de gemeente: dat probleem moet toch simpel op te lossen zijn? Haal die drempel weg, verlaag hem of maak de hellingen wat minder steil; dan is de ellende de wereld uit. Daarmee begint wat zich het best laat omschrijven als een gevecht tegen de bierkaai. Tientallen malen neemt Ad, schriftelijk en telefonisch, contact op met de gemeente. De map met brieven en verslagen naast hem op tafel getuigt daarvan.

Gefrustreerd

En ja, geeft Ad toe, in die talloze telefoongesprekken heeft hij ook weleens zwaar gefrustreerd de hoorn op de haak gegooid. Want het leidt allemaal tot niets. Er ontvouwt zich een scenario dat doet denken aan de Groningse aardgasaffaire. Wat hij ook probeert, de gemeente geeft geen sjoege. Veroorzaakt de drempel scheuren in huis? Wie zegt dat die scheuren er al niet zaten voor die drempel er lag? Kan Ad dat aantonen? “Dat kan ik natuurlijk onmogelijk”, zegt hij. “Ze zeggen dat ik een nulmeting had moeten doen. Maar ik wíst niet eens dat hier een drempel zou komen! Dat stond niet in het wijkbericht dat voor de werkzaamheden huis-aan-huis is verspreid. En waarom zou ík een nulmeting moeten doen? Dat is toch de taak van de gemeente?”

Off the record geven individuele ambtenaren wel toe dat er iets mis is gegaan, zegt Ad. “Een ambtenaar zei: ‘Ik geloof dat ik u mijn excuses moet aanbieden’.” Maar de drempel weghalen of aanpassen? Dat is duur en bovendien voldoet die drempel aan alle Europese eisen, laat de gemeente hem weten.

Vier maanden geleden spreekt Ad met burgemeester Marijke van Beukering. Hij vindt bij haar gehoor voor de problemen. “Ze zei dat ze de situatie begreep en stelde voor de drempel te verlagen. Ze zou me daarover terugbellen. Maar ik heb niets meer van haar gehoord.”

Begrip

Volgens woordvoerster Archena Soekhai begrijpt de gemeente dat Cornelisse en zijn vrouw hinder ervaren, maar ze heeft geen goed nieuws voor hen: “De verkeersdrempel voldoet aan alle geldende richtlijnen en is aangelegd om de snelheid van het verkeer te remmen. Daarmee draagt hij bij aan de veiligheid van alle weggebruikers, waaronder voetgangers en fietsers. Om die reden zal de drempel niet worden aangepast of verwijderd.”

Volgens Soekhai heeft de gemeente verschillende onderzoeken laten uitvoeren door interne en externe experts, waaronder een uitgebreid trillingsonderzoek van drie weken. Uit deze onderzoeken zijn geen bijzonderheden naar voren gekomen. Ook na overleg met interne en externe deskundigen is geen passende oplossing gevonden die zowel recht doet aan de zorgen van het echtpaar Cornelisse als aan de verkeersveiligheid in de buurt, aldus Soekhai. “Hoewel we begrijpen dat dit voor hen teleurstellend kan zijn, beschouwen wij de zaak vanuit de gemeente als afgerond.”

Ten einde raad

Ad en Pien Cornelisse zijn na een jaar ellende ten einde raad. De boel verkopen en verhuizen? Dat is geen optie. “Om te beginnen kunnen we onder deze omstandigheden ons huis nooit verkopen. We weten niet eens precies wat de schade is aan de muren, want die zijn grotendeels weggewerkt achter de houten panelen die ik heb aangebracht ter isolatie. En we wíllen ook helemaal niet weg. Onze kinderen en kleinkinderen wonen vlakbij.”

Het echtpaar is inmiddels alle vertrouwen in de gemeente verloren. “Wij zijn opgezadeld met een probleem dat niet door onszelf maar door de gemeente is veroorzaakt. De oplossing ligt voor de hand, maar de gemeente weigert gewoon ons te helpen. Ik kan daar met mijn verstand niet bij.”

Johan Nebbeling